Morötesi Requiem'e Dair Değerlendirmeler

Ece Ayhan'a ait Morötesi Requiem okuduğum enteresan eserlerin ilk üçüne rahatlıkla girebilecek bir kitaptı. İkinci yeni şairi Ece Ayhan'ın beatnik (yeraltı) - marjinalci şiir türündeki öncülüğünü tescilleyen anlatı metinlerinden oluşuyordu. 

Küçük İskender aracılığıyla 1980 sonrası Türk şiirinde derin bir yer eden bu akımın tarihsel köklerini Ece Ayhan'da bulmak neredeyse kaçınılmaz. 

Sokak edebiyatını günümüzde popüler kılan yaklaşımları savunan yazarların muhakkak okuması gereken bir eser. 

Ancak benim kitaba yönelik ciddi bazı eleştirilerim var. 

Birincisi "ağzıbozuk bir minyatür anlatı" demesi küfrü haklı çıkarmaz. Yeraltı edebiyatı, hırsızlık, gasp, cinsel sapkınlıklar gibi meseleleri açıklıkla ele aldığını iddia etse de ciddi bir ahlak kaybına yol açıyor.  Beatnik - Marjinalci şiirin en büyük yanlışı da bu.

Sokağı yalnızca belaltından ibaret zanneden bir edebiyat türünden bahsediyoruz. İlgili edebiyat biçiminin, Batıda uyuşturucu bağımlıları arasında yaygınlaşması, Türkiye'ye özgü bir ahlak içerisinde gelmesinin önünde engel değil. 

İkincisi Ece Ayhan, kitabın içinde devamlı hayat kadınlarından bahsediyor. Sanki kitabın başka bir gündemi yokmuş gibi ısrarla dönüp dolaşıp her konuyu fuhşiyata bağlıyor. Eseri okuyanların edebi kavrayışa ulaştığı bölümler kaba bir cinselliğin altında eziliyor. 

Son olarak Ece Ayhan'ın sergilediği edebi ustalık, kaba küfrün içerisinde kayboldu. Küfrün egemenliği altına girmiş sözlerin tesiri azaldı. Sözü kuvvetlendirmek için biraz daha nazik, sokağın inceliğini yansıtan bir tarz tercih edilebilirdi. 

Netice olarak nevi şahsına münhasır, enteresan bir eserdi. 

Türk edebiyatında böylesi tartışılabilir kitapların olması önemli bir kazanımdır.