Kendi Öz Yurdumda Ben Miyim Garip?

Av. Ümit Demirbaş kaleme aldı: Kendi Öz Yurdumda Ben Miyim Garip?

Türk milleti; vatanına "ana", devletine "baba" der. Çalışır, didinir; sarsılır ama asla ihanet etmez. Ancak geçen yüzyıllar boyunca, varlığına adını verdiği devletinden beklediği o kuşatıcı şefkati ve refahı her zaman yeterince göremez. Doğar, savaşa gider; doğurur, evladını cepheye gönderir. Üretir ve kazancını devletiyle paylaşır.

Burada ifade ettiklerim yanlış anlaşılmasın; bu sözler malum çevrelerin yıkıcı söylemleriyle karıştırılmamalıdır. Benimkisi bir sitem değil, bir haktır: Varlığının temeli olduğu devletin, kendi öz evladının refahı için daha fazla çaba göstermesi gerektiğini vurguluyorum.

Öte yandan, devletin öz evladından ayırmadığı, sofrasındaki ekmeği bölüştüğü bir grup var ki; sunulan bunca imkâna rağmen, sanki o imkânlar gökten zembille inmişçesine ihanet üstüne ihanet ediyor. Ekmeğini yediği yere sırt çeviren bu gruba destek veren şer odakları da cabası... Bu odaklar, gıpta ettikleri ve kaçmak için can attıkları ülkelerin sözde "demokrasi" maskesi altında kendi benliklerini yitirmeyi, isimlerini değiştirmeyi bile göze alıyorlar. Ancak yaşatmak için binlerce şehit verdiğimiz bu topraklarda, "özgürlük" adı altında devlete başkaldırıyorlar.

Sömürge nedir? Merhamet nedir? Adalet nedir?

Türkler, "asker millet" olmalarının yanı sıra yüksek merhamet sahibi bir millettir. Ezip geçebilecek gücü varken merhamet edip yanına alan, ötekileştirmeyen bir gelenekten gelir. O çok övülen "demokrasi havarisi" ülkelerin 15-20 yıl hüküm sürdüğü yerlerde, toplumlar öyle bir kültürel kırıma uğruyor ki; bırakın hak aramayı, çocuklarına kendi dillerinde isim koymaktan utanır hale geliyorlar.

Türkiye Cumhuriyeti 103. yılına girmeye hazırlanırken, bu topraklarda hâlâ göğsünü gere gere "Annem Türkçe bilmiyor, onunla kendi dilimde konuşuyorum" diyebilenlerin varlığı; aslında bu devlette iddia edildiği gibi bir baskının olmadığının, aksine sonsuz bir müsamahanın olduğunun en büyük kanıtıdır. Bir yanda girdiği yeri 20 yılda kimliksiz bırakan sömürgeci "demokrasiler", diğer yanda yüzyıllardır her türlü hakla, meclis çatısı altında temsil gücüyle yaşayan ama yine de "özgürlük yok" diyen bir nankörlük...

Kişi yalğanmda tileme vefâ, bu bir söz sınanmış üküş yılkı ol

Kutadgu Bilig - Yusuf Has Hacip